066 Circus

วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์การไปตรวจวัณโรคซักหน่อย เพราะว่าเพื่อนที่แลปเค้าป่วยเป็นวัณโรค พวกเราที่อยู่แวดล้อมก็เลยต้องเดินพาเหรดไปตรวจหาโรคด้วย ที่นี้เค้าค่อนข้างเข้มงวดเรื่องนี้กันเพราะว่าถ้าใครจะมาอยู่ที่นี้เกินกว่าหกเดือนก็ต้องมีการตรวจวัณโรคก่อนขอวีซ่า เราก็เป็นกลุ่มสองที่ต้องไปตรวจเพราะว่านั่งห่างออกมาจากเพื่อนคนที่เป็นหน่อยนึง ก็แอบถามกลุ่มแรกว่าเจ็บรึเปล่าเค้าก็บอกว่าไม่เจ็บแค่เอาเข็มมาจิ้มนิดเดียวก็เสร็จแล้ว พอไปจริงก็นั่งรอไปชั่วโมง นี่เค้านัดแล้วนะเนี่ย (โรงพยาบาลที่ไหน ๆ ก็ช้าเหมือนกันได้) ไปถึงก็ถามว่ามีไอรึเปล่า มีไข้บ้างไหม มีเหงื่อออกตอนกลางคืนรึเปล่า น้ำหนักลดบ้างมั๊ย เลยสวนไปทันควัน มีแต่ขึ้นแหล่ะค่ะ (อยากลดอยู่เหมือนกัน เศร้าจาย) อ่ะพอพูดเสร็จก็ขอแขนหน่อย เราก็แหมมันคงไม่เจ็บเข็มเค้าคงจะประมาณ 2 มิลลิเมตรแค่สะกิดผิวหนัง จิ๊บๆ แต่ๆๆๆทำไมที่เค้าควักออกมามันสองเซนต์อ่ะ อืม เค้าคงจะแค่เอามาดูดยาจากขวดหล่ะมั้งพอจะฉีดเดี๋ยวคงจะเปลี่ยนเอง (ตอนนั้นก็ชักหวาด เหงื่อเริ่มซึม แต่ยังปลอบใจตัวเองอยู่) คุณพยาบาลก็บอกว่า ไม่เจ็บนะแต่จะคันๆ นิดนึง ว่าแล้วเค้าก็เอาเข็มจิ้มจึ๊กไปที่แขน ฮือ ๆ เจ็บอ่ะ แต่นั้นยังเทียบไม่่ได้กับตอนฉีดยาเข้าไป โอ๊วแม่เจ้า แสบมากขอบอก แงๆๆๆๆๆๆๆ มันขึ้นมาเป็นตุ่มเลยง่ะ โกหกผู้บริโภคกันชัดๆ (ไปถามเพื่อนก็บอกว่ากลัวเราจะไม่ไปถ้าบอกว่าเจ็บ เดี๋ยวจะเสียกำลังใจ อืม ขอบใจจริงๆ เพื่อนช้าน) อีกสองวันก็ไปตรวจใหม่ผลก็ต้องผ่านตลอดอยู่แล้ว

วันก่อนก็ไปดู Circus มา อีตอนแรกนึกว่าจะเห็นสิงโต สัตว์ ต่างๆ อะไรบ้าง แต่เปล๊ามีแต่คนแสดงล้วนๆ เพื่อนบอกว่า circus แต่ก่อนเค้าหมายถึงการแสดงที่ใช้คนล้วนๆ ก็เป็นเหมือนละครผสมกายกรรมเปียงยางยังไงอย่างนั้นเลย แต่ใช้ฝรั่งแสดง ก็เข้าใจเนื้อเรื่องเค้าคร่าวๆ นะ เพราะเพลงประกอบมันเป็นภาษาอะไรก็ไม่รู้ แต่คนร้องเสียงดีมากเลยเหมือนได้นั่งฟังโอเปร่าอีกอย่าง แสงสีเสียงอลังการงานสร้างมาก แต่ถ้าเทียบกันกายกรรมเปียงยางคงน่าตื่นเต้นมากกว่าหล่ะนะ

วันนี้ก็มีแค่นี้แหล่ะนะ เดี๋ยววันอาทิตย์หน้าจะมีการแข่งกีฬาฮาเฮกันหล่ะนะ แล้วจะมาเล่าให้ฟัง ดีนะเป็นกรรมการไม่ต้องไปแข่งเองจะไ้ด้แกล้งคนอื่นเค้าชอบจัง