Settle Down

ในเนื้อเรื่องนี้ขอเน้นสำหรับผู้ที่จะมาอยู่อาศัยที่แมนเชสเตอร์ในระยะยาวไม่ว่าจะมาเรียนหนังสือหรือทำงาน

พอสนามบินลงจอดปุ๊บ ก็ต้องผ่านการตรวจคนเข้าเมือง ขึ้นอยู่ว่าไปลงที่สนามบินไหนนะ ถ้าที่แมนเชสเตอร์ก็โชคดีหน่อยเพราะคนน้อยกว่า ก็น่าจะผ่านการตรวจคนเข้าเมืองเร็วกว่า คุณเจ้าหน้าที่ก็จะถามคำถามทั่วๆไป หากเพิ่งมาอังกฤษเป็นครั้งแรกก็ไม่ต้องตกใจกับสำเนียง (ถึงแม้ว่าจะฝึกฝนเล่าเรียนภาษาอังกฤษกันมากว่าครึ่งค่อนชีวิตก็ตาม) เพราะที่นี่เค้าจะใช้ Queen's English กัน แถมคนที่แมนเชสเตอร์ หรือที่เรียกกันว่า แมนคูเนียน (Mancunian) ก็จะมีสำเนียงที่แปลกออกไปอีก พอฟุตฟิตฟอไฟ กันประมาณหนึ่งก็ไปหยิบกระเป๋า ผ่านด่านตรวจกระเป๋าออกมา มองขวาทีหนึ่ง ซ้ายทีหนึ่ง ขวาอีกที ถ้าโชคดีมากก็จะมีคนมารับ ส่วนพวกที่โชคดีกว่าก็จะได้พูดภาษาอังกฤษต่อไปว่าเราจะไปถึงที่พักยังไง

***อยากจะแนะนำหากท่านเป็นนักเรียนและเดินทางมาช่วงเปิดเทอม ให้ติดต่อการรับส่งของมหาวิทยาลัยจะดีกว่ามาก

ส่วนคนที่ไม่ได้อยู่ในกรณีข้างต้นก็ถ้าที่พักอยู่ในเมืองหรือ North campus ก็อยากจะแนะนำให้ใช้บริการรถไฟ นอกจากบริเวณนี้แล้วรถแท็กซี่น่าจะดีที่สุด

พอถึงที่พักก็ลองดูว่าในห้องมีอะไรบ้างแล้วก็ขาดอะไรบ้าง สำหรับวันแรกๆสิ่งที่สำคัญก็คงจะเป็นหมอน ผ้าห่ม อาหารพอประมาณ นอกเหนือจากนี้ก็ค่อยทยอยซื้อหรือหามาก็น่าจะโอเค สถานที่ๆแนะนำในการจะซื้อเครื่องนอนก็คงจะเป็น Argos หรือไม่ก็ Primark เพราะราคาค่อนข้างถูก ส่วนอาหารการกินก็ไปซื้อตาม Supermarket หรือ Fast Food ชั้นนำต่างๆ ประทังท้องไปก่อนช่วงแรกๆ

วันต่อมาหากเราเป็นนักเรียนก็ควรจะหาทางลงทะเบียนให้ได้ไม่ว่าจะมาเรียนภาษาหรือว่าจะมาเรียนปริญญาต่างๆ การลงทะเบียนได้จะนำเราไปสู่สิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น การเปิดธนาคาร การลงทะเบียนหาหมอ การพบปะผู้คน

• การเปิดบัญชีที่ธนาคาร: หลังจากลงทะเบียนเรียบร้อยแล้วเราก็สามารถขอจดหมายจาก Student Service ของมหาวิทยาลัยว่าเราอยากจะเปิดบัญชี เจ้าหน้าที่ก็จะทำจดหมายให้ เราก็นำจดหมายนั้นไปที่ธนาคาร อย่าลืมทำบัตรเครดิตด้วยนะเป็นประโยชน์มากๆในอนาคต ธนาคารที่เห็นคนไทยเปิดกันส่วนมากก็น่าจะเป็น Natwest, HSBC, Bank of Scotland

• การลงทะเบียนหาหมอ หรือที่นี่จะเรียกว่า GP practice ส่วนมากก็จะลงทะเบียนกับ GP ที่ใกล้ที่บ้าน/ที่พักของเรา การลงทะเบียนก็จำเป็นประมาณหนึ่ง บางครั้งหากเราต้องการหาจะหมอหรือปรึกษาด้านสุขภาพ เราก็สามารถที่จะแวะเวียนไปได้ แต่โดยปกติแล้วจะต้องนัดล่วงหน้า ข้อดีก็คือไม่ต้องเสียค่ารักษาพยาบาล และมียาบางชนิดให้ฟรีเช่นกัน แต่โดยส่วนมากก็ไม่มียาให้ เราจะต้องไปซื้อยาที่ร้านขายยาเองตามคำแนะนำหรือตามใบสั่งยาซึ่งขึ้นอยู่กับชนิดของยา หากบาดเจ็บแบบเลือดตกยางออก แขนขาหักก็ไม่ต้องกังวลเพราะเราสามารถที่จะเข้าไปรักษาในโรงพยาบาลได้เลยโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายอีกเช่นกัน แต่บางครั้งก็ต้องรอนานหน่อยนะ นี่ก็คงจะเป็นข้อเสียหล่ะนะ

สำหรับคนที่ไม่ได้พักอาศัยหอพักนักเรียนก็จะมีกิจอย่างอื่นให้จัดการอีก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องน้ำ เรื่องไฟ เรื่อง internet ความประหยัดและยากง่ายในการติดตั้ง อันนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับที่พักที่นั่น ยังไงก็ต้องสอบถามเจ้าหน้าที่เอาเอง แต่ที่สำคัญมากๆก็คงเป็นการเรื่องภาษี เราก็ต้องไปขอเอกสารจาก Student Service เกี่ยวกับ Council Taxแล้วนำไปยื่นที่ Town Hall แค่นี้เรื่องก็เรียบร้อย ไม่ต้องเสียภาษีเพราะเป็นนักเรียน

ต่อจากนี้ก็คงเป็นการดำรงชีวิตไปเรื่อยๆอย่างมีจุดหมาย ค่อยๆปรับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เรียนบ้างท่องเที่ยวบ้าง ใครมีประสบการณ์ดีๆหรือแย่ๆก็เอามาแลกเปลี่ยนเล่าสู่กันฟังบ้างนะ